Parfumbegrippen Woordenboek (A-Z)

Patchouli in parfum

Wat is het?
Veel mensen zullen patchouli kennen uit de jaren ’60 en ’70, de tijd van de hippies. De olie werd toen veelvuldig op de huid gebruikt. Het woord patchouli roept bij iedereen associaties op, maar de authentieke geur is voor velen toch niet heel bekend. Voor sommigen heeft het een negatieve geurassociatie gekregen door het intensieve gebruik in de jaren zestig, of doet de geur gevoelens van vrijheid en blijheid herleven. Bovenal heeft patchouli juist een heel luxe en diepe geur.
De naam patchouli komt van de Tamil taal: ‘patch’ betekent groen en ‘ilai’ betekent blad.

Patchouli komt uit Indonesië en is rond de 19de eeuw naar het westen gekomen door de Engelsen die de Zijde-route gebruikten. Nu groeit patchouli ook in China en India. Het is een struik, uit de munt familie, die 1 meter hoog kan worden en goed gedijt op vulkanische grond. Het donzige blad wordt gebruikt om de olie uit te extraheren. De patchouli olie wordt verkregen door de gedroogde bladeren te destilleren met stoom. Door nieuwe technologie kan het hart van de patchouliolie gedestilleerd worden. Dit ingrediënt heet patchoulol. Deze olie gebruiken parfumeurs om in parfums een moderne sensualiteit te brengen. Patchouli is helemaal terug!

Net als wijn wordt de patchouliolie na rijping veel dieper, fruitiger en donkerder. Jonge olie is groener en minder divers.

Hoe ruikt het?
Patchouli ruikt houtachtig, kampferachtig, naar natte aarde en groene bladeren. Het heeft een donker karakter en  brengt diepte en sensualiteit in parfums. Patchouli reageert heel sterk op andere ingrediënten. Als je het mengt met bijvoorbeeld vanille krijgt de geur een oriëntaals karakter, iets warms en boterachtigs.

Waar wordt het voor en in gebruikt?
Elk jaar wordt er meer dan 1000 ton patchouliolie geproduceerd. Het merendeel van de olie wordt gebruikt in shampoos, bodylotions en wasmiddelen.
Een klein deel van de olie wordt maar in de parfumerie gebruikt.
Patchouli vind je veel in chypre, houtachtige en oriëntaalse parfums.
Klassiekers zijn ondermeer:

  • Jicky van Guerlain (een van de eerste geuren waar patchouli olie in gebruikt werd),
  • Aromatics Elixir van Clinique,
  • Angel van Thierry Mugler,
  • Polo van Ralph Lauren.

Geuren van deze tijd:

  • Patchouli Imperial van Dior,
  • Patchouli van Lorenzo Villoresi,
  • Portrait of a Lady van Frederic Malle.

Ga hier naar het parfumwoordenboek.

Over deze schrijver

Het BeautyJournaal-team

Het BeautyJournaal-team

Het BeautyJournaal redactieteam schrijft artikelen voor BeautyJournaal.nl. Het gaat om artikelen die niet per se door hen op persoonlijke titel gemaakt worden.

10 reacties

  • Gebruik patchouli al zeker weer 8 jaar, per toeval weer ontdekt in een kledingwinkel die het gebruikte als geur in de winkel. Doet mij ook herinneringen ophalen aan mijn jaren 60 jeugd, de flower powertijd die voor mij qua gedachtengang wel weer herleven mag. Bovendien vind ik de geur verrukkelijk! In Italië en Spanje vind je de geur gemakkelijker dan in Nederland. Vaak wordt me gevraagd welke geur ik op heb, ze vinden het dan vaak lekker of soms vies ruiken. Patchouli geeft me een positief gevoel en daarmee de hoop op een socialere en liefdevollere samenleving/wereld, welke voor mijn gevoel ver weg lijkt.

  • Het doet me denken aan mijn pubertijd, heb White Patchouli van Tom Ford, blijft lekker als je in de mood bent.

  • @Aleida, ja…indiakatoen..dat rook heel apart. En Kohl in poedervorm, was niet aan te slepen. Kreeg je mooi oogwit van, hahaha. Zal me niks verbazen als over een tijdje afghaanse jassen weer helemaal “hot”zijn 😉

  • Mijn eerste kledinggeld spendeerde ik in zo’n chinees winkeltje, zo’n gebloemde gewatteerde jas die met strikjes sloot. Die Afghaanse jassen ken ik ook nog. Gelooid in kamelen p*s. En van die poeder kohl. Heerlijke tijd.
    Voor mij destijds geen patchouli maar viooltjes parfum, terwijl ik nu een beetje patchouli heerlijk vind.

  • haha aleida, het is dat we hier geen fotos in de postings kunnen plaatsen, maar had graag fotos gezien van jou in je afghaanse jas in de jaren zeventig:-)

  • @Babs: ik had ook een Afghaanse jas en die werd toen (excusez le mot) pisjas genoemd, dat had dan weer iets met kamelen te maken 😉 Ik vond mijn kleding van Indiakatoen ook zo lekker ruiken en oh wat is het jammer dat ik die kleding toen weg heb gedaan. Vandaag heb ik overigens weer een zwarte kohlstick gekocht en breng het in de waterlijn aan, schijnt ineens weer allemaal te mogen; heerlijk. Ik heb ook nog enkele zijden Indiasjaals van vroeger die ik weer gebruik. Mijn ketting met peaceteken draag ik ook weer. Hippie is back!

  • Ik kocht het ook in die Chinese winkeltjes, een vriendin van mij ook, die droeg ook altijd zo een Afghaanse jas ( heet dat zo?) Was altijd een beetje jaloers op haar jas, ik moest van mijn vader een houtje touwtje jas aan. Maar o hemeltje, wat had zij een acné, daar was ik niet jaloers op. We deden er een wit poederspul overheen, was geen gezicht.
    Maar het verbaasd mij niets dat ik Angel lekker vind ruiken. De andere geuren ken ik helaas niet 😉

  • ik vond het in die tijd zo vies, mijn oudere zus droeg het olie, een soort olieachtige substantie. wierrook en patchouli, dat was het toentertijd helemaal.

  • Terug naar de middelbare school, toen we patchouli olie in chinese winkeltjes kochten. Mijn zus was er weg van. Ik vond het naar natte theedoeken waarin het weer zat, ruiken 🙂

Reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.