M’n tanden zijn van nature al niet echt heel wit, en na decennia lang koffie en rode wijn drinken en roken was de kleur er niet echt beter op geworden. Om precies te zijn: m’n tanden zagen er niet meer uit. Gelig en onregelmatig van kleur. Onlangs is bij de tandarts weer eens flink orde […]

08:17 - 04:58
luistertijd 08:17 - leestijd 04:58

M’n tanden zijn van nature al niet echt heel wit, en na decennia lang koffie en rode wijn drinken en roken was de kleur er niet echt beter op geworden. Om precies te zijn: m’n tanden zagen er niet meer uit. Gelig en onregelmatig van kleur. Onlangs is bij de tandarts weer eens flink orde op zaken gesteld. Twee gaatjes zijn gevuld, een paar oude vullingen zijn vervangen en tot slot mocht ik anderhalf uur met m’n mond wijd open liggen voor een verrukkelijke wortelkanaalbehandeling. Daar achteraan kwam nog een flinke sessie bij de mondhygiëniste, die m’n hele gebit weer eens grondig heeft schoongebikt. Niet heel leuk allemaal, ik heb nog dagen spierpijn in m’n kaken gehad, maar uiteindelijk ben je toch altijd weer heel blij met het resultaat. En in januari mag ik weer, hiep hoi.

Toen alles weer helemaal gezond en brandschoon was, viel me echter extra goed op hoe verkleurd en geel mijn tanden waren. Een paar dagen later al helemaal. Op een verjaardagsfeest van een goede vriendin werden uiteraard enthousiast foto’s gemaakt, en ik poseerde vrolijk lachend tussen allemaal dierbare mensen. De volgende dag zag ik de foto’s op Facebook en ik schrok er echt van.

Hun gebit had de kleur van yoghurt, het mijne dat van vanillevla. Nou zal de kleurinstelling van al die camera’s wel niet helemaal kloppen, maar het was toch duidelijk: er moest iets gebeuren.

Je kunt nog zo druk in de weer zijn met dieet, sport, crèmes, serums en andere ijdeltuiterij – met zo’n bek verkleurde tanden heeft het allemaal maar weinig zin. En het is zo zonde – m’n tanden zijn verder mooi recht en regelmatig van vorm. Alleen die kleur…

Monique was het met me eens. Nu mijn tanden zo mooi schoon waren, was het een prima moment om ze te laten bleken. Ik belde met de WIT vestiging op het Rokin in Amsterdam en kon tot mijn grote vreugde twee dagen later al terecht. WIT werkt met de veilige BriteSmile methode, waarbij een heel laag percentage waterstofperoxide van slechts 15% wordt gebruikt. Ter vergelijking: andere methodes werken vaak met 30% en zelfs 35% waterstofperoxide, terwijl in de tandheelkunde alles boven de 20% als onveilig wordt beschouwd.

WIT beweerd op zijn website dat ze tot maar liefst negen tinten kunnen bleken in één sessie van een uur. Andere methodes gaan tot hooguit vijf tinten, en met de setjes voor thuisgebruik kom je na enkele maanden ook maar tot zo’n zes tinten.  Ik was érg benieuwd maar bleef toch een beetje voorzichtig in mijn verwachtingen. Mijn tanden waren echt flink verkleurd, ik mocht natuurlijk geen wonderen gaan verwachten.

Ik werd ontvangen door Tessa die me uitgebreid te woord stond en me alles heel duidelijk uitlegde. Vervolgens mocht ik van een uitgebreide lijst een DVD kiezen waar ik tijdens de behandeling naar kon kijken. Daarna mocht ik m’n tanden poetsen met een speciale, voorbereidende tandpasta en plaats nemen in de behandelstoel. Ik werd voorgesteld aan de gediplomeerde mondhygiëniste die bij de behandeling ging uitvoeren. Ze bestudeerde mijn gebit en liet me een paar stalen zien – kleine tandje in opeenlopende kleur op een latje.

Mijn tanden hadden, zo bleek niet geheel onverwacht, de donkerste kleur. Ze liet me zien welke kleur ik kon verwachten na de behandeling. Nog steeds geen Hollywood-tint, maar wel vele malen witter dan ik had durven hopen.

We gingen aan de slag. Ik kreeg een grote oranje bril op om m’n ogen te beschermen tegen het blauwe licht dat straks gebruikt ging worden. Daarna kreeg ik een soort plastic klem om m’n mond die m’n lippen uit elkaar hield en vervolgens werd m’n tandvlees bedekt met een crème die het moesten beschermen tijdens de behandeling. Er ging nog een plastic ding in m’n mond om m’n tong naar achteren te houden en daarna werd de blekende gel op m’n tanden aangebracht. Een speciale, grote blauwe lamp werd direct op m’n mond gericht.

Koptelefoon op, DVD van Absolutely Fabulous op en daar lag ik dan. Elke twintig minuten verscheen m’n mondhygiëniste om m’n gebit te inspecteren en een nieuw laagje blekende gel aan te brengen. De eerste veertig minuten verliep alles prima, de laatste twintig minuten begon m’n gebit toch wat gevoelig te worden.

Ik had een soort ‘noodknop’gekregen, waar ik op kon drukken als er iets aan de hand was. Dat was echter niet nodig. Het prikte allemaal een beetje, het werd ietwat oncomfortabel, maar daar bleef het bij. Geen echte pijn, en niet het idee dat er iets niet helemaal goed ging. Ik concentreerde me op de capriolen van Patsy en Edina op de DVD en wachtte braaf tot die laatste twintig minuten voorbij waren.

Uiteindelijk werd al het plastic uit m’n mond verwijderd en werd de hele boel gereinigd. De beschermende crème bleek veranderd in een soort rubber dat gemakkelijk in één keer van je tandvlees getrokken kan worden, zonder restjes achter te laten. Ik moest flink spoelen en kon daarna het resultaat bewonderen. Mijn hemel, dat resultaat! Ik schrok me rot! Waren dat mijn tanden? Ze waren hagelwit! Geen spoortje geel, geen enkele verkleuring, geen enkele onregelmatigheid. Mooie, stralende, blinkend witte tanden, een mond vol! Een ongelofelijk mooi resultaat.

Mijn tanden zijn m’n hele leven nog niet zo mooi wit geweest. Ik weet het, ik klink euforisch, maar dat ben ik ook.

Eén nadeel: na de behandeling mag je – logischerwijze – een etmaal lang niet roken, geen gekleurde dingen als tomatensaus eten en, verschrikkelijk, geen koffie drinken. Ik had het er graag voor over, maar, oh, wat heeft die dag lang geduurd. En toen ik eindelijk weer een kop koffie had gedronken rende ik meteen naar de spiegel om te kijken of m’n tanden nog wel wit waren. Maar dat waren ze.

Na de behandeling zijn m’n tanden en vooral m’n tandvlees twee dagen wat gevoeliger geweest. Niet heel erg – na het poetsen spoelde ik met lauw water in plaats van koud en ik dronk geen drankjes direct uit de koelkast. Maar goed, zo erg was dat niet.

WIT heeft filialen in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Maastricht en Amersfoort. Op www.wit.nl vind je alle informatie en contactgegevens.

Naschrift:

Twee weken later waren m’n tanden helaas alweer een  paar tinten minder wit. Ik heb meteen WIT gebeld – dat je tanden uiteindelijk weer gaan verkleuren is te verwachten, maar na twee weken, da’s wel erg snel. Ik kon gelijk terugkomen om te kijken wat er aan de hand was. Het grootste probleem bleek aanslag te zijn. Hoewel ik drie keer per dag grondig poets en twee keer per dag flos, bleek ik toch alweer aanslag op m’n tanden te hebben. Die werd weggehaald en ik kreeg een korte floss-cursus. Ik bleek namelijk al dertig jaar verkeerd te flossen. Toen de aanslag weg was, zagen m’n tanden er meteen al beter uit, maar toch bood WIT me een korte opfrisbehandeling van twintig minuten aan. Ze willen dat hun klanten tevreden zijn en blijven.

Ik heb een paar problemen: ik heb blootliggende tandhalzen en die verkleuren weer sneller en bovendien is mijn tandglazuur poreus. Aanslag van voedsel en sigaretten zit er dus binnen no time weer op. Ik realiseer me dat daar niet tegenop ‘te Witten’ is. Dat heb ik weer….

Lees hieronder meer reviews van Hans.

Lees ook