Cosmeticaclaims Zakenpraat

Moet gebruik nanotechnologie op de verpakking staan?

Acht van vijftien veelgebruikte cosmeticaproducten bevatten nanodeeltjes, zonder dat dit als zodanig op de verpakking staat vermeld. Dat stelt milieuorganisatie Natuur & Milieu op basis van onderzoek door het Rikilt – Instituut voor Voedselveiligheid, dat vandaag naar buiten wordt gebracht, zo bericht De Volkskrant vandaag.

De krant schrijft: ‘Het Rikilt (Wageningen UR) onderzocht voor Natuur & Milieu vijftien bekende cosmeticaproducten. In vijf gezichtscrèmes, twee foundations en een mascara van de merken Olaz, Nivea, Dior en Vichy werden nanodeeltjes gevonden, veelal titanium­oxide. In geen van de gevallen stond dit op de verpakking vermeld. Vermelding van nanodeeltjes is nu voor cosmetica niet verplicht. De EU gaat die verplichting vanaf 2013 invoeren.’

Over deze schrijver

Redactie, Monique

Redactie, Monique

Beautyjournalist en uitgever van BeautyJournaal, Monique Lindeboom, zit al 24 jaar in het vak en kent de industrie op haar duimpje. Ze verscheen in diverse tv programma's, had 1,5 jr lang een uitzending bij BNR Nieuwsradio, schreef een boek, doet consultancywerk voor cosmeticabedrijven en cosmetisch medische klinieken en geeft regelmatig interviews aan tijdschriften en kranten over ontwikkelingen in de industrie.

3 reacties

  • Beste Tamara,

    Geïnhaleerde nanodeeltjes (zoals ingeademde nanodeeltjes officieel heten) zijn in principe altijd gevaarlijk. Dit geldt bijvoorbeeld voor roetdeeltjes in rook van sigaretten, uitlaatgassen, vulkaanas, etc. De reden hiervoor is dat ze direct in de longblaasjes terecht kunnen komen waar ze de zaak kunnen blokkeren, net zoals thuis in je gootseen kan gebeuren als je te groot afval door je afvoer duwt. Mensen die cosmetische producten maken, moeten voor het veilig werken met deze ‘vrije’ peoders, de grondstoffen zelf dus, bescermende kleding (mondkapjes of zelfs meer) gebruiken.

    Maar één keer op je huid in een formulering, is er geen probleem meer. Kan het alleen maar eens zijn met Dave Blank. Hoewel een klant het recht heeft te weten wat hij op zijn of haar huid smeert, het speciaal noemen hiervan suggereert dat de klant maar zelf moet besluiten of een product veilig is of niet. Daar hebben we nu juist commissies voor van experts die dat bekijken. Je keurt iets goed of je keurt iets af. Het ‘precautionary princicple’ dat de klant het zelf maar moet weten (na een positief advies van experts) lijkt mij niet een stap in de goede richting. Het blijft inderdaad hogere wiskunde voor de leek. Ik ben hier op een congres waar alle topstukken in huidpenetratie van nanoparticles samen zijn en het valt mij op dat de mensen die hier de vorige jaren druk mee bezig waren het veld alweer verlaten hebben. Terwijl anderen er juist mee beginnen, maar niet meer de veiligheid maar juist de mogelijkheden als afgiftesystemen bekijken. Toen ik deze mensen vroeg waarom ze niet meer naar nanodeeltjes penetratie keken zeiden ze dat het ‘old stuff’ was, we weten genoeg! We moeten nu verder met alle positieve eigenscahppen.

  • Beste Tamara,

    Geïnhaleerde nanodeeltjes (zoals ingeademde nanodeeltjes officieel heten) zijn in principe altijd gevaarlijk. Dit geldt bijvoorbeeld voor roetdeeltjes in rook van sigaretten, uitlaatgassen, vulkaanas, etc. De reden hiervoor is dat ze direct in de longblaasjes terecht kunnen komen waar ze de zaak kunnen blokkeren, net zoals thuis in je gootseen kan gebeuren als je te groot afval door je afvoer duwt. Mensen die cosmetische producten maken, moeten voor het veilig werken met deze ‘vrije’ peoders, de grondstoffen zelf dus, bescermende kleding (mondkapjes of zelfs meer) gebruiken.

    Maar één keer op je huid in een formulering, is er geen probleem meer. Kan het alleen maar eens zijn met Dave Blank. Hoewel een klant het recht heeft te weten wat hij op zijn of haar huid smeert, het speciaal noemen hiervan suggereert dat de klant maar zelf met besluiten of een product veilig is of niet. daar hebben we nu juist commissies voor van experts die dat bekijken. Je keurt iets goed of je keurt iets af. Het ‘precautionary princicple’ dat de klant het zelf maar moet weten (na een positief advies van experts) lijkt mij niet een stap in de goede richting. Het blijft inderdaad hogere wiskunde voor de leek. Ik ben hier op een congres waar alle topstukken in huidpenetratie van nanoparticles samen zijn en het valt mij op dat de mensen die hier de vorige jaren druk mee bezig waren het veld alweer verlaten hebben. Terwijl anderen er juist mee beginnen, maar niet meer de veiligheid maar juist de mogelijkheden als afgiftesystemen bekijken. Toen ik deze mensen vroeg waarom ze niet meer naar nanodeeltjes penetratie keken zeiden ze dat het ‘old stuff’ was, we weten genoeg! We moeten nu verder met alle positieve eigenscahppen.

  • Ik dacht dat nanodeeltjes alleen schadelijk zijn, als ze ingeademd worden? Zoals bijvoorbeeld bij een zonnespray.

Reageren

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.