Fast read
- Guerlain maakt van de zware klassieker uit 1912 een bijna gewichtloze geur.
- L’Heure Bleue blijft mij verwarren: is hij fris, groenbloemig, poederig of toch zoet?
- Na vele uren verschijnt een ragfijne herinnering aan marshmallow.
- Zijn transparantie bedriegt: de etherische geur blijft urenlang om mij heen. Ik ruik stilte – dat zachte moment tussen dag en nacht. De plantenwereld slaapt eigenlijk nooit.
Guerlain blijft mijn ankerpunt
Er worden tegenwoordig zo ongelooflijk veel parfums uitgebracht. Nieuwe huizen, nieuwe namen, nieuwe collecties. Het aanbod is zo groot dat ik door de bomen het bos nauwelijks meer zie. Veel geuren komen voorbij zonder echt te blijven hangen. Niet per se omdat ze niet goed zijn, maar omdat het er eenvoudigweg te veel zijn, en de namen vaak te onbekend.
In die wereld is Guerlain voor mij een ankerpunt. Wanneer dit huis een nieuw parfum uitbrengt of een klassieker opnieuw interpreteert, wil ik altijd ruiken. Ik ben dol op de verfijning van Guerlain. Er spreekt een soort zekerheid uit: hier heeft iemand niet zomaar weer een geur aan de markt toegevoegd. Hier is nagedacht over compositie, geschiedenis en gevoel.
Een klassieker opnieuw bekeken
L’Heure Bleue werd in 1912 gecreëerd door Jacques Guerlain. De oorspronkelijke geur was rijk, poederig en warm, met anijs, oranjebloesem, kruidige anjer, iris, heliotroop, vanille, benzoë en tonkaboon. Vooral de combinatie van iris, oranjebloesem en vanille gaf hem dat beroemde, bijna eetbare marshmallowkarakter.
De nieuwe L’Heure Bleue is geen exacte reconstructie. Delphine Jelk, parfumeur en creatief directeur parfum bij Guerlain, heeft de ziel van de klassieker als vertrekpunt genomen en er een geur van deze tijd van gemaakt. De historische L’Heure Bleue blijft daarnaast bestaan binnen de collectie Les Légendaires.
Jelk behield wat haar het meest raakte in de oorspronkelijke drydown: oranjebloesem, iris en vanille. Ze ontwikkelde een, overigens knap gemaakte, luchtigere iristinctuur en voegde onder meer Cascalone en ambroxan toe. Cascalone moet iets oproepen van lucht en een open hemel, iets van ozon. Ambroxan geeft warmte, diffusie en een bijna huidachtig spoor. Dat klinkt overzichtelijk. Maar zo ruikt het parfum helemaal niet.
Wat draag ik nu eigenlijk?
Vanaf het eerste moment brengt deze nieuwe L’Heure Bleue mij in verwarring. En die verwarring blijft zolang ik hem draag.
Er zit iets vluchtigs in de geur. Niet vluchtig in de betekenis dat hij snel verdwijnt, want dat doet hij juist niet. Het is een bijna ontastbare kwaliteit. Alsof de geur zich telkens verplaatst zodra ik hem probeer te benoemen. Misschien is dat het ozonische effect van Cascalone. Ik blijf me afvragen: wat draag ik nu eigenlijk?
Ik kan geen keurige geurpiramide voor je afvinken. Nergens steekt één bloem nadrukkelijk haar hand op. Ook de vanille meldt zich niet als een herkenbare zoete basis. Alles blijft bewegen in een lichte, etherische zweem van bloemen.
Dat is verrassend, want L’Heure Bleue blijft wel degelijk aanwezig. Niet als een groot parfum dat de kamer binnenkomt voordat jij er bent (al hoewel sommige perfumista’s dit zeker wel zo ervaren), maar als een zachte atmosfeer rond de huid. Hij is fris zonder citrusachtig te worden, zoet zonder gourmand te ruiken en bloemig zonder dat ik er gemakkelijk één bloem uit kan halen.
De marshmallow komt heel laat
Pas na vele uren meen ik de marshmallow te herkennen. Heel voorzichtig. Geen dikke, romige wolk van suiker en vanille. Geen snoepwinkel. Het is eerder een vage herinnering aan marshmallow: zacht, licht poederig en een beetje zoet, maar nog steeds rustend in dat etherische bed van bloemen.
Ik vind het bijzonder knap dat Guerlain dit spoor uit het origineel heeft weten te behouden, terwijl vrijwel alle zwaarte is verdwenen. De marshmallow is niet het onderwerp van de geur geworden. Hij verschijnt als een schaduw in de verte. Net wanneer je denkt dat je hem te pakken hebt, lost hij weer op.
Daarom is deze geur zo moeilijk te omschrijven. Hij vertelt niet duidelijk waar de ene noot eindigt en de andere begint. Hij geeft je geen vaste grond. Je draagt geen verzameling herkenbare ingrediënten, maar een stemming.
Mijn blauwe uur kleurt anders
Guerlain verbindt L’Heure Bleue aan het blauwe licht aan het einde van de dag: het korte ogenblik waarop de zon verdwenen is, de nacht nog niet volledig is begonnen en alles even lijkt stil te vallen.
Dat moment herken ik goed uit mijn winters in Zuid-Oost Europa. Alleen zie ik daar niet zoveel blauw als de avond valt. De lucht vult zich daar al snel met roze, rood, perzik en paars. Misschien heeft dat met de plek of het seizoen te maken. Maar de emotie herken ik onmiddellijk: de stilte, de contemplatie en de zachtheid van een dag die ophoudt.
Precies dát voel ik in dit parfum. Zwevend tussen avond en dageraad, hoe vertel je dat in geur? Delphine Jelk heeft er een prachtig verhaal van gemaakt, voor de nieuwe tijd.
Een klassieker wordt licht
Wie verlangt naar de donkere, rijke en uitgesproken poederigheid van de L’Heure Bleue uit 1912, krijgt met deze nieuwe interpretatie iets wezenlijk anders. Perfect om ook een jongere vrouw kennis te laten maken met dit erfgoed. Het resultaat is zacht, fris met soms een groene hint, zoet en wonderlijk ongrijpbaar. Een parfum dat uren blijft hangen, maar nooit zwaar op de huid gaat liggen. Een geur die mij in verwarring brengt en juist daardoor mijn aandacht vasthoudt.
L’Heure Bleue betekent voor mij plezier. Verfijnd en enigszins verstild. Als de avondovergang: je kunt het niet vasthouden, maar zolang het duurt, wil je erin blijven. Gelukkig duurt dat best lang.
Meld je aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief, zo blijf je altijd op de hoogte (en check of de bevestingsmail niet in je spambox komt;-). Volg ons via Instagram.
PS: Beauty vraagt vandaag om visie, niet alleen om productkennis. Vanuit mijn 30+ jaar ervaring in de beautyjournalistiek en als uitgever van BeautyJournaal help ik teams trends, ingrediënten, regelgeving en consumentengedrag strategisch te duiden. Zoek je voor jouw team een inspirerende workshop? Ik geef hem! Mail me via info@beautyjournaal.nl
