AI kan steeds sneller een huidfoto analyseren. Een selfie uploaden, score krijgen, productadvies erbij. Maar ziet zo’n AI-scan werkelijk wat er in je huid gebeurt? Of blijft professionele skin imaging, met een getraind oog ernaast, voorlopig onmisbaar?
Ik sprak erover met Walter Arkesteijn, technisch directeur bij Innofaith, medeontwikkelaar van OBSERV skin imaging apparatuur.
Ons gesprek ging al snel over veel meer dan techniek alleen. Over kijken, interpreteren, huidkwaliteit, selfies, schoonheidssalons, artsen, data en de vraag wat er straks nog overblijft van menselijke expertise.
Fast read
- AI-huidscans worden steeds toegankelijker, vooral via apps, websites en smartphones.
- Volgens Walter is een selfie arm beeldmateriaal: één lichtsituatie, één platte projectie, één moment.
- Professionele skin imaging werkt met verschillende lichtbronnen en maakt daardoor huidkenmerken zichtbaar die je in een gewone foto niet ziet.
- AI kan patronen herkennen en consulten slimmer maken, maar mag geen esthetische rechter worden die jouw huid reduceert tot een score.
- De huidprofessional verdwijnt niet, maar het vak verandert wel: routineadvies digitaliseert, terwijl interpretatie, context en verantwoordelijkheid belangrijker worden.
We kijken niet met onze ogen, maar met ons brein
Als ik Walter vraag wat een skin-imaging systeem nu eigenlijk ziet wat het menselijk oog niet kan zien, corrigeert hij me meteen. “Het gaat niet alleen om het oog, zei hij. Het gaat om het brein.”
Heerlijke opmerking! Want natuurlijk kijken we met onze ogen, maar wat we zien, wordt pas naar beeld vertaald in ons hoofd. De hersenen interpreteren. Ze filteren, kleuren, vullen aan en maken betekenis. En juist bij uiterlijk is die betekenis zelden neutraal. Walter legt het uit.
En, niet iedereen ziet wat jij ziet
“Een pigmentvlek is niet zomaar een pigmentvlek. Een roodheid is niet zomaar roodheid….De ene vrouw ziet een klein vlekje dat niemand opvalt, de ander ziet precies dat ene vlekje dat haar gezicht voor haar gevoel uit balans haalt. Een behandelaar kijkt misschien naar huidstructuur, poriën, vaatjes of pigmentverdeling, terwijl de cliënt vooral denkt: waarom zie ik er zo moe uit? Dat is precies waar het interessant wordt. Huidanalyse gaat niet alleen over meten. Het gaat over leren kijken. En misschien nog wel belangrijker: over samen naar hetzelfde leren kijken.”
Alsof je met een gids op museumtour gaat
Walter vergelijkt in ons gesprek professionele sin imaging met een gids in een museum. “Je loopt langs een schilderij van Dalí en denkt: mooi, vreemd, kleurrijk. Maar zodra een gids je uitlegt waar je op moet letten, zie je ineens details die je daarvoor niet zag. De compositie verandert niet, het schilderij verandert niet, maar jouw blik verandert.
“Zo werkt skin imaging ook. Het apparaat is niet alleen een camera. Het is een manier om het gezicht uit elkaar te halen in lagen: kleur, textuur, pigment, roodheid, glans, poriën, lijntjes, lichtwerking. Dingen die je normaal als één totaalbeeld ervaart, worden tijdelijk losgetrokken. En als je ze eenmaal afzonderlijk hebt gezien, herken je ze daarna ook weer in het gewone spiegelbeeld.”
Waarom een selfie nog geen huidanalyse is
Daarmee komen we meteen bij de vraag die nu boven de markt hangt: als AI straks via een selfie je huid kan analyseren, hebben we dan professionele skin-imaging systemen nog nodig?
Walter is daar stellig over. “Een selfie is arm beeldmateriaal. Eén beeld, één lichtsituatie, één hoek, één moment. Een smartphonefoto is afhankelijk van omgevingslicht, camera-instellingen, reflectie, glans, schaduw en kleurcorrectie. AI kan daar patronen in zoeken, maar AI kan geen informatie terughalen die nooit in het beeld heeft gezeten.”
AI is afhankelijk van de data die mensen erin stoppen
Dat is een belangrijk punt. We zijn geneigd om AI bijna magische eigenschappen toe te kennen. Alsof een algoritme, gevoed met miljoenen gezichten, vanzelf dieper kan kijken dan wij. Maar zelfs de slimste AI blijft afhankelijk van de kwaliteit van de input. Stop je er een toevallige selfie in, dan krijg je een analyse van die toevallige selfie. Niet van de huid zoals die onder verschillende lichtcondities reageert.
Er zijn meerdere lichtbronnen nodig
Professionele skin imaging doet iets anders. De huid wordt op verschillende manieren belicht. Daardoor worden andere aspecten zichtbaar dan in een gewone foto. Pigment, vaatjes, zonneschade, textuur en kleurverschillen gedragen zich anders onder verschillende lichtbronnen. Juist dat maakt de opname rijker.
Bekijk hier nog eens een video die ik in 2020 maakte waarbij mijn huid werd geanalyseerd met professionele skin imaging apparatuur (ik was toen 56 jaar), je krijgt mooi beeld hoe er op verschillende niveaus naar mijn huid gekeken werd:
Wat is de bron van de info die je krijgt?
Dat is volgens Walter het grote verschil. “Een gewone digitale foto is digitaal, maar nog geen skin imaging. Een AI-score kan indrukwekkend ogen, zeker als er een strak rapportje uitrolt met percentages, kleurenbalkjes en adviezen. Maar als niet duidelijk is welke broninformatie eraan ten grondslag ligt, kan die zekerheid schijnzekerheid worden.”
AI kijkt breed maar niet diep
Toch is Walter niet anti-AI. Integendeel. Hij ziet juist dat AI veel kan toevoegen. Maar dan moeten we goed begrijpen dat AI en professionele imaging niet hetzelfde doen.
AI leert van enorme datasets. Miljoenen gezichten, patronen, vergelijkingen, classificaties. Het kijkt breed. Het kan zeggen: dit beeld lijkt op duizenden andere beelden waarin pigment, roodheid, acne, verslapping of textuurverandering voorkwamen. Het kan trends herkennen en waarschijnlijkheden berekenen.
lees ook
Als het doel ontleden moet zijn, en niet vergelijken
Skin imaging apparatuur kijkt diep. Niet naar miljoenen gezichten tegelijk, maar gecontroleerd naar één huid. Eén gezicht, onder verschillende lichtbronnen, in een professionele context. Het doel is niet alleen vergelijken, maar ontleden.
De toekomst ligt waarschijnlijk niet in de vraag wie wint, maar in hoe die twee elkaar gaan versterken. Imaging levert rijke visuele informatie. AI kan helpen om daar patronen, verbanden en consultlogica uit te halen. En de professional moet bepalen wat dat betekent voor de mens die tegenover haar zit.
De AI-scan als eerste spiegel
Waar AI vermoedelijk wél snel terrein wint, is aan de voorkant van de markt. Consumentenapps, websites van cosmeticamerken, online huidanalyses, digitale productadviezen: het wordt allemaal normaler. Je maakt een foto, krijgt een huidscore en vervolgens een advies voor een serum, crème of routine.
AI helpt je om huid te leren snappen
Dat is interessant omdat het je als consument helpt om bewustzijn te creëren over je huidconditie. Iemand die nooit stilstond bij pigment, roodheid of huidbarrière, kan door zo’n app voor het eerst gaan nadenken over zinvolle huidverzorging. Een AI-scan kan een eerste spiegel zijn. Een laagdrempelige opening.
Maar het wordt ingewikkeld zodra zo’n scan zich gaat gedragen als eindstation. Zodra een consument denkt: mijn telefoon heeft mijn huid beoordeeld, dus nu weet ik wat ik nodig heb. Of zodra een merk de analyse vooral gebruikt om zo snel mogelijk een product in het winkelmandje te krijgen.
Slimme hulp bij skincare advies
Dan verschuift huidanalyse van educatie naar conversie. En dat is precies waar we kritisch op moeten blijven. Want huid is geen abstract datapunt. Huid leeft, reageert, verandert, raakt geïrriteerd, herstelt, ontspoort soms. En achter elke huid zit een verhaal: leefstijl, hormonen, zonverleden, medicatie, stress, behandelingen, verwachtingen, onzekerheden.
Een selfie weet dat allemaal niet. Een algoritme kan er misschien naar vragen, maar het moet nog steeds worden geïnterpreteerd.
AI mag geen esthetische rechter worden
Een van de mooiste punten die Walter maakte, ging niet over techniek maar over ethiek. AI moet volgens hem niet de rol krijgen van esthetische rechter. Het moet mensen niet reduceren tot een norm, een leeftijdsscore of een afwijking van een schoonheidsideaal.
AI houdt van een rechtlijnig schoonheidsideaal
Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar dat is het niet. De beautywereld is doordrenkt van cijfers, voor-en-na’s, claims, verbeterpercentages en ideaalbeelden. Als AI daar bovenop komt, bestaat het risico dat schoonheid nog meer wordt geclassificeerd. Je huid krijgt een cijfer. Je poriën krijgen een score. Je pigment wordt ingedeeld. Je biologische of optische leeftijd wordt vergeleken met die van anderen.
Beauty is in the eye of the beholder, en dat is niet AI!
Maar uiterlijk is persoonlijk. Wat de een stoort, vindt de ander karakter. Wat de ene huid nodig heeft, is voor de andere huid te veel. Bovendien worden schoonheidsidealen voortdurend beïnvloed door mode, social media, etniciteit, cultuur en commerciële trends.
Daarom is het gevaarlijk als AI doet alsof er één objectieve schoonheidswaarheid bestaat. Alsof er één perfecte huid is waar iedereen naartoe moet. Het mag niet bepalen wat mooi, normaal of wenselijk is. Dat blijft een menselijke vraag.
De huidprofessional moet opschuiven
Betekent dit dat de schoonheidsspecialist, huidtherapeut of cosmetisch arts veilig achterover kan leunen? Zeker niet.
Juist omdat AI veel routine zal overnemen, moet de professional scherper weten waar haar echte waarde zit. Een simpele analyse, een basisroutine, een productadvies bij droogte of glans: dat kan steeds vaker digitaal. Zeker in het lichtere, cosmetische segment zal AI concurrentie worden.
Maar zodra behandelingen intensiever worden, verandert het verhaal. Denk aan peelings, lasers, microneedling, klinische producten, pigmentbehandelingen, acnebegeleiding, huidtherapie, injectables, biostimulatoren, polynucleotiden of exosomen.
Afwegen is nog altijd een menselijke eigenschap
Dan gaat het niet meer alleen om herkennen, maar om afwegen. Wat kan deze huid aan? Hoe reageert de barrière? Is er risico op hyperpigmentatie? Is er sprake van rosacea, melasma, eczeem, medicatiegebruik, hormonale invloed, eerdere schade of overbehandeling? Daar komt de professional terug in beeld omdat zij kan doorvragen, de nuance kan zoeken en de grenzen écht kan aangeven.
Glow is ook lichtfysica
Een van de mooiste zijpaden in het gesprek ging over dofheid. Walter zei dat we huidveroudering vaak zien als rimpels, pigment, poriën of verslapping. Maar een onderschat aspect is het verlies van translucentie: het vermogen van de huid om licht zacht door te laten en terug te kaatsen.
Een babyhuid heeft dat melkachtige, doorschijnende. Kleine vlekjes vallen weg in het zachte licht. Bij een oudere of zieke huid gebeurt het omgekeerde: de huid wordt doffer, matter, minder lichtdoorlatend. Daardoor tekenen lijntjes, poriën en vlekjes scherper af, ook als ze feitelijk niet ineens veel erger zijn geworden.
Zo ontstaat echte glow
Dat vond ik een prachtige gedachte. Want “glow” klinkt in beauty vaak als een vaag en overrated marketingwoord, maar hier krijgt het een fysische en biologische betekenis. Het gaat om oppervlak, vocht, hoornlaag, lichtbreking, reflectie, huidstructuur en misschien ook om wat diepere huidlagen doen met licht.
“Een droge huid is als mat glas. Doe er een beetje olie of vocht op en ineens verandert de lichtwerking. De huid lijkt warmer, zachter, levendiger. Cosmetica doen dat vaak direct aan het oppervlak. Professionele behandelingen proberen die kwaliteit dieper en langduriger te beïnvloeden.”
“Dat betekent niet dat elke glow-behandeling wonderen verricht. Maar het helpt wel om beter te begrijpen waarom iemand er frisser uit kan zien zonder dat een pigmentvlek of rimpel letterlijk verdwenen is. Soms verandert niet de huidafwijking zelf, maar de manier waarop licht zich in en op de huid gedraagt.”
Wat heeft de toekomst?
De toekomst van huidanalyse ligt niet in mens óf machine. Niet in het romantische idee dat het blote oog genoeg is. Niet in de naïeve gedachte dat AI alles beter weet. En ook niet in dure apparatuur zonder goede interpretatie. De toekomst ligt in de driehoek, besluiten we samen.
De professional die kijkt, de imaging scan die zichtbaar maakt wat je niet zomaar ziet, en AI die helpt om die rijkere informatie slimmer te benutten.
We vragen ons nog een ding af…De AI-scan komt eraan (en is er in wat rudimentaire vorm al), en ja, hij zal veel veranderen. Maar de vraag is niet alleen of AI straks huid kan lezen. De vraag is vooral wie nog begrijpt wat er gelezen wordt:-)
Meld je aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief, zo blijf je altijd op de hoogte (en check of de bevestingsmail niet in je spambox komt;-). Volg ons via Instagram.
PS: Beauty vraagt vandaag om visie, niet alleen om productkennis. Vanuit mijn 30+ jaar ervaring in de beautyjournalistiek en als uitgever van BeautyJournaal help ik teams trends, ingrediënten, regelgeving en consumentengedrag strategisch te duiden. Zoek je voor jouw team een inspirerende workshop? Ik geef hem! Mail me via info@beautyjournaal.nl
