Fast read
- 2025 zette de beautywereld op z’n kop: mensen raakten de weg kwijt door social media-chaos en tegenstrijdige claims.
- Huidbiologie en microbioom kregen eindelijk de aandacht die ze verdienen — niet als trend, maar als houvast.
- Wetenschappelijke innovatie (exosomen, PDRN, longevity-onderzoek) doorbrak marketingtaal, maar vraagt nog nuance.
- Esthetische behandelingen werden kleiner, subtieler en tegelijkertijd zichtbaarder door invloed van arts-influencers.
- Beauty verloor als verhaal samenhang — en vraagt daarom meer context, uitleg en kritisch begrip dan ooit.
Er zijn van die jaren waarin je aan het eind niet denkt: wat is er veel gebeurd, maar eerder: er is iets wezenlijks verschoven.
2025 Was zo’n jaar. Luidruchtig en chaotisch, maar juist daardoor onthullend. Terwijl de verwarring toenam, groeide de behoefte aan eerlijkheid, aan houvast en aan eenvoud. Beauty verloor als verhaal haar samenhang. De behoefte aan eerlijkheid, aan houvast en aan eenvoud nam toe.
De chaos
Als ik één woord moet kiezen dat 2025 typeert, dan is het chaos. Er kwamen zoveel tegenstrijdige berichten naar buiten. Over routines, over de werkzaamheid van stoffen, wat je wel en niet moet doen, hoe je het beste met gekkigheid scoort, over claims die meer vragen opriepen dan antwoorden gaven. Lauren Verster riep op haar socials dat de beauty bullshit moest stoppen.
Dank aan social media, waar tegenwoordig elke consument, elk mens een expert claimt te zijn. Skincare werd het grote onderwerp voor content, daar konden zelfs serieuze kranten die er voorheen hun neus voor optrokken, niet meer omheen.
Hoe kan dit nou, ik doe toch alles goed volgens mijn influencer?
Wat ik steeds vaker zag — en waar ik ook steeds meer mails en berichten over kreeg — was dat mensen de weg kwijtraakten. Ze deden alles ‘goed’ (volgens influencers die ze volgen) en toch werd hun huid onrustiger, gevoeliger, reactiever. Meer roodheid, meer trekkerigheid, meer twijfel. Hoe kon dan toch? Onlangs besprak ik het nog met hannah skinimprovement trainer Marielle Eggenkamp in de podcast Huidzaken: mensen doen te veel, en hebben er geen notie van wat hun huid is, hoe het functioneert, en vooral ook – hoe niet.
lees ook
Minder is juist meer en niet andersom
De huid als een leren jas waar je eindeloos van alles kunt opsmeren, zonder rekening te houden met de effecten van leefstijl. Routine, producten….the fear of missing out. Leefstijl bleef te veel buiten beeld. Het ging en gaat erom wat je gebruikt, zo is de mores nu, en niet hoe je leeft. Terwijl dat de mores zou moeten zijn. De huid werd behandeld als een soort leren jas waar je eindeloos van alles op kunt smeren. Leefstijl, stress, slaap, voeding? Die bleven vaak volledig buiten beeld. Het ging om wat je gebruikte, niet om hoe je leefde.
Je huid als relikwie, alles voor de likes
Dat werd voor mij pijnlijk zichtbaar toen ik recent het zogenoemde morning shed-ritueel liet zien: gezichten vol tape, straps, pleisters en hulpmiddelen, allemaal gericht op fixatie en controle. Het levert views en likes op, maar het laat ook zien hoe ver we zijn afgedreven van het idee dat huid herstelt door rust, niet door dwang.
Terug naar huidbiologie
Juist tegen die achtergrond begrijp ik de hernieuwde aandacht voor huidbiologie zo goed. Die kwam niet uit de lucht vallen. Het is een tegenreactie, om orde in de chaos te scheppen.
Hoe weet ik of mijn huidbarrière oké is?
Ik schrijf al langer over de huidbarrière, het huid microbioom en de samenhang tussen huid en leefstijl. Niet omdat dat modieus is, maar omdat het helpt begrijpen waar huid wel en niet tegen kan. In 2025 zag ik die taal breder worden opgepikt. Mensen wilden weer weten waar het over ging. Wat huid nodig heeft. En vooral: wat je beter kunt laten.
De aandacht voor het microbioom groeit
Tegelijkertijd gebeurde er aan de wetenschappelijke kant iets interessants. De aandacht voor het microbioom groeit namelijk. Daar ben ik ontzettend blij om. Het idee van de huid als ecosysteem is inmiddels geen randverhaal meer, het wordt steeds meer een fundament om rekening mee te houden in formules en behandelconcepten. Het gaat nu nog vooral om microbioom vriendelijk, maar producten die stoffen bevatten waar je microbioom echt blij van wordt, komen er meer. Een gebalanceerd microbioom helpt om je huidbarrière gezond te houden, en überhaupt je huid dus gezond te houden.
Daarnaast zag ik een groeiende belangstelling voor regeneratieve processen op celniveau. Exosomen kwamen nadrukkelijker in beeld, onder andere in gesprekken die ik voerde over Koreaanse ontwikkelingen en toepassingen binnen professionele skincare. Ook PDRN — polynucleotiden, een ingrediënt met wortels in de medische wereld — dook op in cosmetische context, bijvoorbeeld in een crème van Lancôme die ik dit jaar besprak. Dat soort ontwikkelingen vind ik oprecht interessant, omdat ze laten zien hoe wetenschap doorsijpelt naar huidverzorging. Maar qua werking zijn ze zeker nog niet volledig uitgekristalliseerd. Ook het verhaal om zombiecellen te inactiveren, kreeg in 2025 een nieuwe impuls.
Eigenlijk gaat deze hele stroming over longevity, het zo lang mogelijk gezond willen houden van de cellen, zodat je minder hoeft in te grijpen. Let op dit begrip, want het gaat de komende jaren alleen maar groter worden, ook in de leefstijlgeneeskunde.
Radicaal terug naar de basis
Tegelijkertijd zag ik iets anders gebeuren. Terwijl de kennis zich verdiept, ontstond er ook een tegenbeweging: skincare die juist weer radicaal teruggaat naar de basis. Uitgeklede lijnen met focus op barrièreherstel en huidlogica.
Denk aan de minimalistische benadering van Dokter Leenarts, maar ook aan merken als AM.PM, die werken vanuit ritme en eenvoud. Ook klassieke behandelconcepten, zoals Hydradermie – met de nu Hydradermie 1000 upgrade, werden opnieuw gewaardeerd vanwege hun fysiologische benadering.
Voor mij zit hier overigens geen tegenstelling in. Het is de andere kant van de medaille. Hoe beter we huidbiologie begrijpen, hoe logischer eenvoud wordt. Het is geen stap terug maar juist een gevolg inzicht. Het kan heel mooi bestaan naast high tech.
De medicalisering van schoonheid
Een andere duidelijke verschuiving in 2025 was de verdere medicalisering van beauty, onder invloed van artsen die zich als influencers zijn gaan gedragen, al dan niet omdat de socials een marketinginstrument zijn om klanten te winnen. Esthetische behandelingen werden steeds zichtbaarder en de informatievoorziening over die behandelingen steeds lichter van toon. Kortom: de normaalste zaak van de wereld.
De micro trend voor fillers en Botox
Ook zie ik hier simultaan een soort tegenbeweging ontstaan. We gaan niet minder naar de cosmetisch arts, maar de ingrepen worden kleiner, meer micro, omdat we het allemaal niet meer zo zichtbaar willen hebben. Steeds vaker heb ik dit jaar ook gezien dat influencers fillers uit hun lippen laten verwijderen, omdat ze alleen maar dikker werden. Het wordt subtieler, voorzichtiger. De term tweakments — kleine ingrepen met een groot effect — paste daar goed bij. Microdoseringen, babybotox, minder volume, meer behoud van expressie.
In het verlengde daarvan zie ik ook dat artsen zich meer ook huidverzorging gaan richten. Facials, behandelingen met HIFU, laser, peelings. Er is een verschuiving in de markt gaande.
Kleiner behandelen, maar des te aanweziger communiceren. Educatie is key, maar wel eerlijk. Bij de arts zijn en blijven het medische ingrepen. Respect voor de eed is belangrijker dan de euro’s die binnenstromen.
Wat zegt het allemaal over deze tijd?
Als ik al deze bewegingen samenbreng, zie ik geen losse trends, maar één groter verhaal. Over maakbaarheid. Over controle. Over het verlangen naar houvast in een wereld die steeds complexer voelt.
De huid is daarin een spiegel geworden. Een plek waarop alles samenkomt: stress, angst, technologie, idealen, verlangens. We willen haar verbeteren, beschermen, optimaliseren — en daardoor raken haar soms juist kwijt.
lees ook
Wat ik ervan meeneem
Het jaar 2025 gaf me geen antwoorden, maar scherpere vragen. En misschien is dat precies wat nodig is. Er is een grote behoefte aan meer context en meer begrip.
Bij BeautyJournaal blijf ik daarom doen wat ik dit jaar steeds nadrukkelijker ben gaan doen: vertragen waar anderen versnellen. Biologie verkiezen boven marketing. Uitleg geven waar de chaos overheerst. Niet omdat ik tegen vooruitgang ben, maar omdat echte vooruitgang om inzicht en dus uitleg vraagt. Context.
