We kennen al de plastische chirurgie reis, vooral naar Turkije. Maar nu is er de huidreis. Een meerdaags programma met lasers, skinboosters en de trendy salmon DNA-injecties. The Wall Street Journal beschreef het onlangs in een reportage van journalist Jackie Snow, met de veelzeggende titel “Americans Are Flying to Seoul for ‘Well-Aging’ Treatments. I’m One of Them”
Tegelijkertijd schrijft model Romy de Vries in haar eigen nieuwsbrief over haar aankomende trip naar Seoul en haar ontdekking van zogeheten beauty brokers. Samen tekenen ze een haarscherp beeld van een stad die uitgegroeid is tot wereldhoofdstad van de well-aging.
‘Je gezicht is klein, maar je hals is goed’
Snow reist voor haar veertigste verjaardag naar Gangnam, zo lees ik. Het glanzende kliniekendistrict van Seoul. In Circle Clinic wordt haar kaaklijn bestudeerd door dermatoloog Suh Heewon. “Je hebt een klein gezicht, maar een goede nek,” zegt de arts – een citaat dat Snow letterlijk opschrijft in haar krantenreportage. Voor een buitenstaander klinkt het komisch, maar het tekent de beautycultuur in Zuid-Korea: technisch – protocollentaal. Hier wordt niet gepraat over “magische glow”, maar over structuren en verhoudingen die je kunt ondersteunen, verstevigen en subtiel hertekenen. De Golden Ratio op z’n Koreaans, zeg maar.
Schoonheid als een technisch protocol
In datzelfde WSJ-artikel beschrijft Snow hoe ze had verwacht de bekende Rejuran-injecties te krijgen, die toenemend populaire skinbooster op basis van onder meer salmon DNA. In plaats daarvan legt Dr. Suh uit dat veel cliënten de klassieke prikjes te pijnlijk vinden en dat haar kliniek daarom een eigen, pijnloze “skin booster mix” heeft ontwikkeld: dezelfde werkzame stoffen, maar met een soort stempelapparaat in de huid gedrukt. Eh ja, dat heet microneedling, beste collega journalist.
Zalm dna, Ulthera, Thermage…
Daarna volgen Ulthera, een behandeling met gefocuste ultrasound die volgens Snow voelt als kleine elastiekjes tegen je huid, en Thermage, radiofrequentie die ze omschrijft als “alsof iemand de binnenkant van je schedel tatoeëert”.
Het zijn pijnlijke behandelingen, al hoewel ik binnenkort een artikel plaats over een vernieuwde Ulthera behandeling die minder pijnlijk moet zijn. In Seoul hoort het erbij. Een technische, bijna geobsedeerde kijk op het uiterlijk. Intens, en als ik het zo lees ook volledig genormaliseerd.
Well aging: 75 duizend Amerikanen naar Seoul
Snow verwijst in haar verhaal naar beautybusiness groeicijfers voor Seoul. Bezoeken aan de dermatoloog door internationale patiënten zijn tussen 2023 en 2024 bijna verdrievoudigd zijn. Volgens de Wall Street Journal zijn Japanners en Chinezen nog steeds de grootste groep medische toeristen, maar Amerikanen staan inmiddels op plek drie, met meer dan 75.000 bezoekers in één jaar voor esthetische behandelingen.
Dermatoloog Teo Soleymani, die in het artikel wordt geciteerd als expert, vertelt dat Koreaanse collega’s vaak drie keer zoveel cliënten zien als artsen in de Verenigde Staten. Dat betekent: meer ervaring met dezelfde behandelingen, meer routine, meer verfijning, concludeert Jackie Snow.
Parallel aan die journalistieke blik bouwt model en beautyliefhebber Romy de Vries in haar nieuwsbrief een persoonlijker perspectief op. Ze schrijft hoe ze in februari naar Seoul vliegt en zich nu al verliest in video’s en guides over deze wereldstad.
Van MARBL naar beautybroker
Ze noemt de Britse app MARBL, een marktplaats die cliënten met esthetische klinieken verbindt, als een eerste stap in Europa. Maar wat haar echt fascineert, schrijft ze, is een typisch Koreaans fenomeen: de beauty broker. Ze legt uit dat zo’n broker fungeert als persoonlijke conciërge in de wereld van Koreaanse aesthetics. Niet alleen voor ingrepen, maar juist ook voor high-tech facials en zo.
‘Een bespoke service die de hele ervaring naar een gecureerd niveau tilt‘
Volgens De Vries – en dat maakt ze helder in haar tekst – doen deze beauty brokers drie dingen tegelijk: ze checken klinieken en artsen, regelen afspraken en onderhandelingen, en begeleiden je tijdens het hele traject, inclusief vertalen als de arts geen Engels spreekt. Zij noemt het een bespoke service die de hele ervaring naar een gecureerd niveau tilt. De Vries weet nog niet of zij zelf “iets groots” gaat doen, maar het idee dat je als buitenstaander een betrouwbare gids krijgt in een extreem geprofessionaliseerd beauty-ecosysteem, vindt ze onweerstaanbaar.
lees ook
….het is nog goedkoop ook
Snow ervaart precies die professionalisering ter plekke. In haar Wall Street Journal-stuk vertelt ze hoe zelfs een “gewone facial” in Seoul verandert in een technisch hoogstandje: bij PPEUM Global krijgt ze een Q-facial van 45 minuten, waarbij een machine haar huid achtereenvolgens sprayt, vacuumt, exfolieert, hydrateert en met ultrasound op verschillende dieptes behandelt. Kosten: 240 dollar, ongeveer hetzelfde als een simpele, minder technologisch geladen facial in Los Angeles, schrijft ze.
In haar berekening zouden dezelfde skinboosters en energy-based treatments in LA zo’n 5.000 dollar kosten. Met vlucht en hotel erbij komt ze in Seoul hooguit op break-even uit – met als bonus een compleet nieuwe skin improvement ervaring.
Beautytradities die eeuwen terug gaan
Wat beide verhalen gemeen hebben, is dat ze Seoul niet neerzetten als speeltuin van de rijken, maar als een stad waar huidzorg diep in het dagelijks verankerd is. Mind you, dit is natuurlijk ook heel erg cultuur verbonden, kenmerkend voor beautytradities die vele eeuwen terug gaan.
Snow beschrijft hoe ze in het hippe Seongsu in een bakkerij twee Japanse toeristen ontmoet die zeggen dat ze “gewoon reizen”, maar ogenblikkelijk beginnen over kliniekervaringen zodra ze hoort over haar eigen behandelingen. De Vries schrijft dat de rol van de beauty broker “zo uniek Seoul voelt” en tegelijk logisch in een stad waar de esthetische industrie zó professioneel en verweven is met cultuur, K-drama en K-pop, dat een buitenstaander nauwelijks nog overzicht heeft.
Men gaat voor preventie en niet voor ‘oplappen’
De onderliggende beweging is interessant voor iedereen die zich bezighoudt met huid en ouder worden. In plaats van shocktherapie en dramatische voor-en-na-foto’s, zie je in deze bronnen een cultuur die inzet op onderhoud: frequente, minimal-invasieve behandelingen, zorgvuldig gekozen op basis van huidtype, pijngrens, budget en planning.
Snow vertelt dat haar gezicht direct na de behandelingen vooral wat gevoelig is, maar er niet schokkend anders uitziet. Ze wordt in de kliniek erop gewezen dat het echte effect pas na weken tot maanden zichtbaar zal zijn, doordat collageenproductie opbouwt en weefselstructuur langzaam verandert.
De beautybroker om je een veilig gevoel te geven
Romy de Vries vangt in haar nieuwsbrief dat andere element: nieuwsgierigheid. Vanuit fascinatie voor een stad waar cosmetica en dermatologie tot in het extreme zijn geprofessionaliseerd. Ze schrijft dat ze staat te popelen om “alles wat met cosmetics in deze stad te maken heeft” te ontdekken, en dat de gedachte aan een broker die alles coördineert haar een gevoel van veiligheid en luxe geeft.
Perfecte looks ook geestelijk medicijn?
Ik vind beide verhalen even mooi, en de gedachte dat well aging haar intrede doet ook in zekere zin geruststellend. Hoewel ik dan wel hoop dat men daarbij niet alleen voor de technologie gaat, maar ook het innerlijk meeneemt. Mentale ontspanning. Wat heb je aan een uiterlijk dat alleen nog heel langzaam veroudert als je je in je brein helemaal niet lekker voelt. Daarover lezen we veel in het Nederlandse nieuws: de mentale gesteldheid van mensen, en met name ook van jongeren. In culturen in Zuid-Oost Azie is het geen usance of over je somberheid, angsten en stress te praten. Je beroofd je zelf bij wijze van spreken nog liever van het leven.
Ik moet denken aan het Kabuki theater
Ik moet denken aan de waanzinnig mooie kunst van het Kabuki theater in Japan, waarbij de acteurs met maskers op spelen. Zo kenmerkend voor die cultuur. Elk masker vertegenwoordigd een ander karakter.
lees ook
Jonger behandelen lijkt terrein te winnen
Anyway, het is fascinerend. De trend om steeds jonger te gaan behandelen snap ik ook wel, want een jongere huid reageert veel beter op medisch cosmetische behandelingen. Echter druist het nogal tegen de natuurlijke ‘natuur’ van de mens is. We komen pas in actie als ze het verval zien intreden. Ik ben heel benieuwd hoe onze schoonheidsidealen in de komende 20 jaar gaan veranderen. Wat de impact wordt van Gen Z en van Gen Alpha.
Stay tuned, XX Monique
ps: ik heb ooit in Japan geleerd dat het belangrijk is dat je er goed verzorgd uitziet, omdat je daarmee respect toont naar de ander.
Lees hier alle artikelen in de rubriek Monique Schrijft
