Voor gebruik exfolieer ik mijn onderbenen. Ik verdeel vervolgens de zelfbruiner gelijkmatig over mijn schone, droge huid. De emulsie zit in een luxe, hygiënische, lucht- en lichtdichte pompflacon. De kleur is licht oranjebruin wat het gelijkmatig over de huid verdelen vergemakkelijkt. De geur is zacht en aangenaam en doet heel licht denken aan een gewone (lekke ruikende) antizonnebrandcrème. De dunne crème smeert gemakkelijk uit, trekt snel en goed in en geeft onmiddellijk een zachte en soepele huid. De geur ontwikkelt zich heel lichtjes tot die van een typische zelfbruiner maar dit is absoluut niet storend en alleen waar te nemen als je met je neus vlak op de huid zit. Ik was mijn handen onmiddellijk na applicatie om verkleuring van mijn handpalmen te voorkomen.

Na 2 uur hebben mijn onderbenen een hele zachte tint. Het bleke is er absoluut van af. Hoewel je de kleur (nog) niet als een ‘gouden teint’ kunt typeren, is het een heel mooi natuurlijk effect. Alsof ik een uurtje in de volle zon heb gezeten (met SPF). Ik besluit om de zelfbruiner opnieuw aan te brengen om de kleur te intensiveren. Nu krijgen mijn onderbenen inderdaad de beloofde gouden gloed. Niet te bruin (alsof je 2 weken naar Zuid Spanje op vakantie bent geweest of een abonnement op de zonnebank hebt genomen) en ook niet geel of oranje (alsof je een slechte zelfbruiner hebt gebruikt). Nee, de kleur komt meer overeen met ‘een zonnig middagje in de tuin of op een terrasje (in Nederland met SPF)’. Echt een heel mooi resultaat. Dekking en kleur zijn glad en egaal. Geen ongewenste vlekken of verkleuringen, ook niet rondom mijn enkelgewrichten, achillespees, hiel, tenen en teen&vinger tussenruimten of handpalmen. Mijn huid voelt zacht en gehydrateerd aan.

‘Het resultaat is gaaf: een egale zonnige gloed, géén vlekken, en een langdurig zachte huid. Een aanrader, hetzij wel prijzig.’

Dorine concludeert:

Helaas blijven de littekentjes en vlekjes op mijn onderbenen zichtbaar en worden ze niet ‘verdoezeld’. Ook blijken ze niet ineens pigment te bevatten (had ik ook niet verwacht maar stiekem wel gehoopt). Ik denk dat ik voor het maskeren van mijn littekentjes een meer specifiek camouflageproduct zoals Coverderm moet gebruiken. Echter, dankzij de natuurlijke gezonde tint, zien mijn onderbenen er een stuk mooier uit en storen de littekentjes mij minder. De gehele dag blijft mijn huid verzorgd aanvoelen en hoef ik niet mijn gebruikelijke rijke bodybalm aan te brengen (wel breng ik een extra SPF aan als ik de zon inga). De teint blijft twee weken aan. Als je het aanbrengen regelmatig herhaalt, kun je zelfs je vakantiekleurtje op niveau houden.

Mijn conclusie is dat de Cellular Self Tan van La Prairie een zeer goed (maar prijzig) alternatief is voor conventionele bruiningsproducten. De zelfbruinende en voedende bestanddelen resulteren in een effectieve zon- en vrije radicalenbescherming, een goede huidverzorging en een mooie, egale, gezonde en natuurlijk bruine tint. Prettig is dat deze zelfbruiner geschikt is voor elk huidtype (ook het gevoelige) en zowel te gebruiken is voor het lichaam als het gezicht.  Adviesprijs 100 ml: €100,-

Van witte benen, naar 1x smeren, naar 2x smeren (vlnr)

• Lees ook de cosmeticareviews van onze andere testpanelleden.

Volgens de EWG tonen een aantal in vitro tests aan dat wanneer de stof wordt blootgesteld aan uva straling, er juist extra vrije radicalen worden geproduceerd. De artsen stellen dat het juist in anti zonnebrandmiddelen als een van de toegevoegde vrije radicalenvangers fungeert. “If studied on its own – outside of this environment [in combination with other antioxidants when applied to the skin] its antioxidant properties can rapidly be exhausted, allowing the production of oxygen radicals. In these non-human studies retinyl palmitate was the only compound studies – making the biological relevance of these findings to humans unclear,” aldus een van de auteurs van de publicatie. 

Retinyl Palmitate is geselecteerd door de National Toxicology Program in Amerika om verder onderzocht te worden op giftige eigenschappen. Gedurende dit onderzoek werden in vivo testen op muizen gedaan. EWG analiseerde deze data in mei 2010 en concludeerde dat het uv gevoelig was en dus risico’s op huidtumoren versterkte. EWG wordt nu verweten voortijdig met informatie naar buiten te zijn gekomen. Zoals het wetenschappelijk onderzoek betaamt hoort er eerst nog een peer reviewed studie achteraan te komen en officiele standpunten geformuleerd te worden. Dit is nog niet gedaan.

De auteurs van het stuk in AAD benadrukken dat de muizenstudie niet optimaal was. Muizen die gebruikt werden, waren in het bijzonder al gevoelig voor tumorontwikkeling, ze hebben een dunnere huid wat leidt tot hogere uv-absorptie. En hoewel er geen studies zijn naar de kankerverwekkendheid van deze stof voor de mens, wordt het al zo lang gebruikt, dat aangenomen wordt dat het een veilige stof is. “In the more than 40 years that topical retinoids have been have been in use, millions of patients used them, and many of these patients are regularly followed up by dermatologists because of their underlying skin disease. There is not published evidence to suggest that topical retinoids increase the risk of photocarcinogenesis.” 

Tot slot werd benadrukt dat als een stof geselecteerd is voor nader onderzoek dat niet betekent dat die stof bij voorbaat verdacht is. Ook fruitzuren en aloe vera gel worden onderzocht.

De stof wordt voornamelijk in Amerikaanse zonneproducten gebruikt. Wij komen het hier eigenlijk niet tegen. Wie wel, in Europese merken? Laat het ons weten.

 Lees ook:

Lees daarom vooral ook deze berichten die we erover gepubliceerd hebben dat de krachten achter deze paniekcampagne duidelijk maakt, maar ook wat de meningen van Nederlandse specialisten (met name artikel in Trouw) zijn over dit filtertype.

Mocht je het allemaal maar niets vinden en toch een vaag onderbuik gevoel houden, raadpleeg dan deze lijst van Jetske Ultee.

• Lees hier meer over veiligheid en cosmetica

Dit vertelt June Robinson, professor in dermatologie aan de Northwestern University Feinberg School of Medicine en senior auteur van het onderzoek dat in Archives of Dermatology werd gepubliceerd (17 mei 2010). Men onderzocht methoden om jonge vrouwen te waarschuwen voor huidkanker en zongedrag, en dan met name de verslaafde zongebruikers in de zonnebankstudio’s.

De angst om er verrimpeld uit te gaan zien was vele malen groter dan de angst voor huidkanker,”  aldus Robinson. “Door daar op te hameren nam het aantal visites aan de zonnestudio onder de deelnemers met maar liefst 35% af, zo bleek tijdens interval bezoekjes tot zes maanden na de interventies met de deelnemers. Een aantal vrouwen ging over op de zelfbruiner, maar de meesten gaven alles wat met zongedrag en bruin worden te maken had, helemaal op.

Uit de studie komt naarvoren dat 25 tot 40% van de jong volwassen vrouwen naar de zonnestudio gaat en men brengt het feit dat de huidkanker melanoom zo snel groeit hiermee in verband. In Amerika is het zonnen sinds 1 juli 2010 10% duurder geworden als gevolg van een ontmoedigingsbelasting.

Aan de studie deden 435 college studenten mee, in de leeftijd van 18 tot 22 jaar. In deze groep zaten vrouwen die wel tot vier keer per week naar de salon gingen. Het ging ze om meer dan kleur alleen. Er waren vrouwen die een hekel aan hun bleke huidkleur hadden en aan Body Dismorphic Disorder lijden, en er waren ook vrouwen die aan SAD (seasonal affective disorder) lijden. Ook voor hen bleek de lampenbank een medicijn te zijn.

Het bleek zelfs dat deze groepen vrouwen extra gevoelig waren voor de rimpel-boodschap.

• Hebben roodharigen minder pigment in de huid?
• Hou jij je aan de minimale Erytheem Dosis?
• Feiten en fabels over zon en gedrag