Mick's column Psychologie

Mick’s column: Ik vond mijn cleanser voor de geest

Mick Boskamp
Geschreven door Mick Boskamp

De zelfbezwerende kracht van Ho’oponopono

Mick HappyCleanser voor de geest

Al een paar jaar gebruik ik een cleanser (m/v) die met geen andere cleanser te vergelijken is. Een cleanser die gratis is bovendien en die je zo vaak kunt gebruiken als je wilt en nooit op raakt.

En dat komt omdat deze cleanser niet wordt gemaakt door een cosmeticamerk, niet uit een crème of vloeistof bestaat, maar uit woorden.

Om precies te zijn uit vier korte zinnetjes die je al naar believen als een mantra herhaalt in je hoofd.

Ik houd van je

Het spijt me

Vergeef me alsjeblieft

Dank je wel

Ik noem het een cleanser voor de geest. En geloof me als ik zeg dat het werkt. Ik heb dat aan den lijve ondervonden.

Zo rond de lente van 2014 ging het helemaal niet goed met me. Je hebt dat weleens in je leven, dat je een ding mee hebt, namelijk dat alles tegen zit.

Googelen naar een oplossing

Lam geslagen door al die negatieve gevoelens (waar ik zelf een aanzienlijk aandeel in had overigens) lag ik ’s avonds in bed op mijn mobieltje te kijken en te googelen of er een oplossing was voor mijn problemen. Diep in mijn hart wist ik die oplossing natuurlijk allang, namelijk 1 ding veranderen in je leven en dat is alles, maar toen wilde ik daar nog niet aan.

Wonderlijke ontmoeting

Na wekenlang zo’n beetje alle meditatiefilmpjes tot me te hebben genomen die op youtube te vinden waren, kwam ik op een site terecht waar een zekere Joe Vitale uit de VS, een van de stuwende krachten achter The Secret-beweging, over zijn wonderlijke ontmoeting schreef met de Hawaiiaanse Dr. Hew Len.

Binnen een jaar geen delicten meer

Deze therapeut vertelde aan Vitale dat hij voor een afdeling van een psychiatrische inrichting had gewerkt, waar het schering en inslag was dat de zwaar criminele patiënten slaags raakten met het personeel. Personeel dat daardoor bijna net zo overspannen raakte als de psychisch gestoorde geweldsplegers zelf. Dr. Hen besloot ze te behandelen. En binnen een jaar vonden er geen delicten meer plaats en werd het ziekteverzuim onder het personeel tot nul gereduceerd.

En dat terwijl Hen de patiënten nooit had gezien.

De therapeut had zich al die tijd teruggetrokken in zijn kantoor met de files van de patiënten en waar hij aan zichzelf had gewerkt.

Vitale vroeg toen aan Hen de million dollar question, namelijk: ‘Hoe heeft het werken aan jezelf de patiënten geholpen?’
‘Simpel,’ zei Hen. ‘Door dat deel in mezelf te genezen, waaruit zij uit voort zijn gekomen.’

Sorry?

Het is misschien lastig te begrijpen in het begin, maar Hen bedoelt dat elk individu zijn eigen wereld creëert met de mensen om hem of haar heen, die in die wereld passen of voorbij komen. En als je het zo ziet, ben je ook verantwoordelijk voor het doen en laten van anderen. Want die komen tenslotte in jouw wereld voor.

HO’OPONOPONO

Het is zo simpel

Zelfs als je het bovenstaande (nog) niet begrijpt, zou je toch moeten doen wat Hen deed om zichzelf (en daardoor anderen) te genezen. Ik heb het namelijk ook gedaan. Eerlijk gezegd omdat het zo simpel was en ik toen geen energie had om ook maar iets te doen dat me moeite kostte.

Het heet met een moeilijk te onthouden woord Ho’oponopono en is een oud Hawaiiaans helingsproces, dat iedereen kan doen.

Je sluit je ogen. Richt je in gedachten naar de pijn die je voelt. Dan zeg je als in een mantra achter elkaar en met overtuiging:

Ik houd van je

Het spijt me.

Vergeef me alsjeblieft.

Dank je wel.

 Ik kwam in de actie

Wekenlang heb ik dat gedaan. En nu komt het: gedurende die periode knapte ik aanzienlijk op, verdween de doodse blik in mijn ogen, begon ik uiteindelijk weer te stralen. Natuurlijk bleef ik niet in mijn bed liggen met een lavalamp op mijn nachtkastje en wierook in de brander. Ik kwam ook in actie, maar pas nadat ik me had overgegeven aan Ho’oponopono.

Nog steeds doe ik het als ik me gestresst voel of verward of somberder dan goed voor me is. Dan zeg ik de vier zinnetjes in mijn hoofd en voel ik me daarna aanzienlijk beter.

Ik kan het iedereen van harte aanbevelen. Wat heb je te verliezen?

Over deze schrijver

Mick Boskamp

Mick Boskamp

In de 21 jaar dat Mick Boskamp redacteur van Playboy was, ontpopte hij zich als allround reporter en schrijver, maar zijn grote liefde bleef beauty en verzorging.

Van zijn hand verschenen talrijke reviews, besprekingen en overpeinzingen over mannengeuren, mannencosmetica, maar zeker ook over vrouwen, de wezens die in zijn ogen handgemaakt zijn om de schoonheid te verkondigen.

Dat een en ander met ironie, zelfspot en humor gebeurt, vinden we bij BeautyJournaal juist zo fijn.

Reageren