Onlangs kregen wij de vraag binnen of het mogelijk is een nagel te transplanteren als je hem door een genetische afwijking nooit gekregen hebt.
Plastisch chirurg Frank Niessen geeft antwoord:
‘Het missen van een nagel heet anonychia en is doorgaans bij de geboorte aanwezig, of kan later ontstaan bij psoriasis. Om nieuwe nagels op de tenen te plaatsen zou het betekenen dat je een nagelbed met nagelmatrix, van waaruit de nagel groeit, zou moeten transplanteren
van elders van je lichaam.
Naast dat dit een lastige operatie is die je onder de microscoop uit moet voeren schiet je er weinig mee op. Op de plaats waar je de nagel, of een deel van een nagel weghaalt, daar mis je dan weer een nagel en schiet je er niets mee op. Als het lukt is het beter om kunstnagels te plaatsen.
Overigens jij bent zelf degene bij wie het het meeste opvalt, waarschijnlijk zijn er weinig mensen die het echt zien, dus hoef je je er minder zorgen om te maken.’
Met vriendelijke groet, Dr. Frank Niessen
Note: BeautyJournaal heeft navraag gedaan of plaatsing van een kunstnagel mogelijk is, maar hierover hebben wij tot nu toe geen uitsluitsel gekregen. Mochten er specialisten zijn die hier ervaring mee hebben, laat het ons dan graag weten.
Heb jij ook een vraag aan onze plastisch chirurg Frank Niessen? Stel hem via het contactformulier.
Hoi Monique, bedankt voor je reactie. Ik snap de goedbedoelde woorden en hoop dat degene die de vraag stelde op de een of andere manier tot een oplossing kan komen (acceptatie of misschien zijn er wel meer opties in de toekomst!). Ik heb zelf ooit mijn vinger tussen de deur gehad waardoor ik een half jaar een nagel heb moeten missen. Ik vond het zelf wel vervelend maar heb er inderdaad nooit iemand over gehoord.
hoi anne sophie, ik vind dat je daar best een punt hebt, het kan ook wat paternalistisch over komen, maar de eerlijkheid gebied me als redacteur van beautyjournaal wel te zeggen dat we overal hebben rond gevraagd of er een oplossing is voor dit probleem: kunstnagels plaatsen, maar we hebben daar geen positief antwoord op gekregen. wat dan rest, kan inderdaad wel berusting zijn, en dan kan de wetenschap dat er meerdere werkelijkheden naast elkaar bestaan, misschien een troost bieden. wat jij ziet, hoeft een ander niet zo waar te nemen. dat neemt inderdaad niet weg dat jij of zij het nog wel als een probleem zal (kunnen) ervaren.
Wil toch even reageren op die laatste opmerking. Als mensen een fysiek probleem van een ander niet inzien, is dat natuurlijk mooi meegenomen, maar de persoon in kwestie ziet het wél. Om te stellen dat je je geen zorgen over hoeft te maken omdat andere mensen er geen moeite mee hebben… Daar ben ik het niet zo mee eens.
Het is vast geruststellend bedoeld, maar toen mijn huisarts (over een geheel ander probleem) iets soortgelijks tegen mij zei (“niemand die het opvalt, waar maak je je druk om!”), kreeg ik het gevoel dat ik me moest schamen voor mijn schaamte.