Hij vertelt als volgt: In de cosmetica industrie worden prachtige namen als feeën poeder of magisch poeder gegeven aan (vaak, want zeker niet altijd, red.) niet functionele ingrediënten die toegevoegd zijn aan een product om een mooi verkoopverhaal te maken. Meestal hebben ze één van de volgende kenmerken: ze klinken indrukwekkend, vertellen een verhaal dat de klanten interessant vinden, zijn trendy en er is meestal al over geschreven in een tijdschrift, worden bekrachtigd door een of andere ‘expert’ en zijn duur.
Eigenlijk worden deze ingrediënten toegevoegd om de klanten ervan te overtuigen dat hun beauty product speciaal is en dat het miraculeuze resultaten geeft, aldus de chemicus. Hoe klinkt dit bijvoorbeeld? Hij geeft als voorbeeld: ‘Ons product combineert een mengsel van natuurlijk verkregen biomineralen met krachtige botanische ingrediënten om een exclusieve antiveroudering technologie te creëren’. Klinkt goed? Maar de waarheid is dat deze claims worden toegewezen aan vaseline, minerale olie en cetyl alcohol. Dat klinkt meteen een stuk minder interessant, zo stelt hij.
Hieronder geeft hij enkele voorbeelden van wat hij opvul ingrediënten noemt:
Vitaminen
Iedereen weet dat het goed voor je is om vitaminen te eten en dat je ze nodig hebt om te overleven maar we geloven ook vaak dat wanneer het goed is om iets te eten, dat het ook goed is om op je huid of in je haar te smeren. De waarheid is, zo stelt Romanowski, dat er erg weinig bewijs is dat het lokaal aanbrengen van vitaminen op je huid enig effect zal hebben (vitaminen A en C zijn uitzonderingen en kunnen effect hebben wanneer ze op de juiste manier verwerkt worden). Er is geen bewijs dat vitaminen in haarproducten veel effect hebben, gaat hij verder. ‘Sommigen claimen dat vitamine B de sterkte van het haar kan vergroten maar de beschikbare kennis hierover heeft de chemicus nog niet overtuigd. Of ze nu functioneel zijn of niet, toegevoegde vitamines maakt een cosmetisch product aantrekkelijker voor consumenten.’
Proteïnen
‘Dit is ook iets waar consumenten automatisch vanuit gaan dat het goed voor hen is. Wanneer proteïnen gegeten worden zijn ze goed voor mensen. Wanneer ze op huid en haar gesmeerd worden, niet noodzakelijkerwijs. Proteïne als collageen en elastine worden toegevoegd aan crèmes. Zijde, keratine en andere exotische proteïnen worden aan haarproducten toegevoegd. Deze ingrediënten zijn niet toegevoegd voor het effect dat ze hebben (ze doen niet veel) maar omdat consumenten en marketeers de verhalen erachter mooi vinden.’
Natuurlijke ingrediënten
‘Sommige merken zijn zo gek op natuurlijk ingrediënten, dat ze er zo’n hoeveelheid van aan hun producten toevoegen dat hun lijst van ingrediënten zich laat lezen als een roman. Ze bevatten extracten van allerlei soorten planten, fruit, groente en kruiden, geplukt in de meest exotische plaatsen in de wereld als de Amazone regenwoud of de bergen in Zwitserland. Je ziet dingen als ‘zee-extracten’ en ‘organisch gegroeide aardbei extract’. Als het ‘natuurlijk’ is en je kunt er ‘iets uit persen’ dan wordt het graag aan de ingrediëntenlijst van een product toegevoegd.’
High tech ingrediënten
‘Soms willen marketeers indruk maken op consumenten door hen een high tech verhaal te vertellen. Om dit verhaal te onderbouwen, wordt gevraagd om stamcellen, nanosomen of ingrediënten met compleet verzonnen high tech namen toe te voegen. Zoals met andere opvul ingrediënten, worden deze high tech wonderen vaak onderbouwd met enige wetenschap als back-up voor het verhaal maar bijna nooit voor de werking van het product.’
‘Is het nu bedriegerij of niet wanneer deze ingrediënten worden toegevoegd? De waarheid is dat mensen die cosmetica kopen, niet altijd de waarheid willen weten. Ze willen niet weten dat chemicaliën als Sodium Lauryl Sulfate of Vaseline hetgeen is dat hun cosmetisch product echt laat werken. Ze geloven liever het verhaal dat Aloë hun huid hydrateert en kokosnoot olie het haar zacht maakt. Deze ingrediënten verleiden de mensen nu eenmaal producten te kopen.’
(Femke Huter voor BeautyJournaal.nl )
Meer weten over de spannende chemie achter cosmetica?
- Lees onze artikelen met chemicus Johann Wiechers
- Lees onze artikelen met chemicus Lida Schoen
Sterker nog? Het IS een fijn peelingprodukt.
Artikel over opvulelementen in cosmetica.
Goed om dit eens te lezen, ik vermoedde al zoiets. Alleen, hoe lang laten we ons nog ´inpakken´ door deze marketing methode? Money voor de fabrikant, en mood voor de gebruiker? Keeping up appearances of keeping up wrinkles?
Groetjes clarabella
Het lijkt net een loterij – je betaalt veel geld… of minder veel, je smeert het op en wacht. En soms het inderdaad werkt en soms geeft het een heerlijk gevoel, dat het werk en soms heb je niets gewonnen. Tja – alleen bij een loterij is het duidelijker of je iets hebt gewonnen of niet
Laatst een sample opgehaald van een crème. De INCI lijst neemt drie kanten van het doosje. En hoewel de eerste vijf ingrediënten vrij standaard zijn voor elke crème, maar de lange lijst maakt toch een solide indruk – het moet werken, kan niet anders, vooral met al die botanische namen. Morgen kijken of ik een babyhuidje krijg.
Misschien toch zo gek nog niet om een crème te gebruiken met zo min mogelijk ingredienten in plaats van een met wel ’40 werkzame stoffen’.
Overigens schijnt kokosnootolie een van de weinige oliën te zijn die daadwerkelijk tot in de haar kunnen binnendringen, althans volgens Beauty Brains:
http://thebeautybrains.com/2008/11/07/size-does-matter-for-hair-care-ingredients/
Beste aromax, ik denk dat je het om moet draaien: wat verwacht je van een creme? verzachting, hydratatie, minder droge huid, minder rimpels? Elke creme verzacht en hydrateert de huid namelijk. De een nog beter dan de ander, maar ze doen het allemaal. het is de basis van elke creme en voor vele cremes nog altijd de beste functionaliteit.
vergeet niet dat een goed gehydrateerde huid heel veel andere zaakjes minder voelbaar danwel zichtbaar maakt – van schraalheid tot rimpeltje.
huidgevoel is en blijf daarbij ook het allerbelangrijkste voor de meeste consumenten, net zoals de geur.
verder zijn er tegenwoordig talloze instant verbeteringsmogelijkheden zoals speciale pigmentjes voor een onmiddelijk stralender teint, speciale polymeren die de huid iets aanspannen, peptiden voor wat extra aanspanning of juist oppervlakkige ontspanning….
@Gerti, mogge:-) dat zou best kunnen, en dan in lagen werken met bijna solistisch gedoseerde serums of zo – zoals jij geloof ik ook doet.
maar aan de andere kant, heb ik johann wiechers wel eens horen zeggen dat het vanuit fysiologisch oogpunt beter is om bijv huidveroudering op zoveel mogelijk fronten tegelijk aan te pakken, want als je alleen op A focust dan gaan huidmechanismen B en C achteruit etc. De huid schijnt constant een belans te zoeken als het verstoort of geprikkeld wordt. dus dan zou een cocktail weer goed zijn, en zo’n cocktail kan dan wellicht wel weer in 1 product zitten.
Hij zei dat in een van zijn films:
http://www.beautyjournaal.nl/beautyjournaal-tv-prof-wiechers-over-sirtuines-en-langer-levende-huidcellen/
http://www.beautyjournaal.nl/beautyjournaal-tv-hoe-suikers-de-huid-verouderen/
we gaan hem de kwestie maar eens voorleggen!
@Monique, ik heb ooit eens een artikeltje gelezen over werkzame stoffen die huidveroudering tegengaan (anti-oxidanten, exfoliants etc). Als je ze goed zou willen gebruiken zou je elk half uur iets moeten smeren. Een soort dagagenda tegen huidveroudering. Was erg grappig. Heb laatst nog eens gezocht maar kon het helaas niet meer vinden.
Ik ben inderdaad van de layering, maar volgens mij sluit dat aan bij wat Johan Wiechers zegt. Ik gebruik ‘s ochtends bijv. een vitamine C serum en vervolgens een crème met spf die ook tegen glycatie werkt (Dermalogica) of iets op basis van sirtuïne technologie (Clinique). Ik leer van jullie
.
Vanwege verschillende pH’s e.d. is het vaak moeilijk alles in één crème te combineren. Maar wie weet, als zo’n crème er komt, ga ik beslist overstag…
@Monique. Ah, ik ben maar ook gewoon mens, dus wat ik wil is simpel – een crème, die wonderen doet en mij jonger, mooier en aantrekkelijker maakt
.
Maar even serieus. Ik ben het met je eens. Je gevoel over een product is soms de enige wat je een beslissing moet laten nemen, omdat je anders niet uitkomt (meningen van anderen, al die wetenschappelijke bewijzen waarom het wel of juist niet kan werken, de paneltests etc). Inderdaad – zoek wat je nodig hebt, kijk of het bevalt en zie of het voor jou werkt.
Trouwens – het idee van cocktails vind ik minder prettig – als je de verloederingsprocessen aan alle fronten wilt aanpakken, dan zal je ws. eindigen met (zoals Gerti zegt) een agenda van wanneer en wat insmeren, heleboel potjes en handenvol supplementen. Persoonlijk vind ik – pak alleen wat voor jou op dit moment speelt en kijk hoe je erop reageert – juist omdat de huid altijd balans blijft zoeken – help dat wat op dit moment uit balans is.
Oeps – wat een typefout. Verloederingsprocessen i.p.v. verouderingsprocessen. Ik zal de automatische spelchecker nooit meer vertrouwen – soms maakt het er wat van, zeg. Mijn excuses.
@aromax, ik vind het een prachtige verspreking hoor. er lopen al genoeg mensen op deze planeet rond die veroudering als een vorm van verloedering zien. intelligente spelchecker zou ik zo zeggen, haha
over de verspreking… tja – Freud had het gelijk toen hij het over de diepe wijsheid van de versprekingen had
…en nu is dit niet eens uit jouw brein, maar uit jouw computer gekomen:-)
best een heel goed en zinnig verhaal van Perry Romanowski en vermoed dat hij de klappen van de ‘chemische zweep’ wel kent. Maar vermoed ook dat hij veel in z’n lab zit met een wat een “typisch” nuchtere noord europesche denkwijze. Zeker niet slecht! Maar vaak staan wetenschappers verbaasd als ze een tijdje met een andere cultuur te maken krijgen en ik heb daar een aantal voorbeelden van.
Als Perry Romanowski bijv. kokonoot olie naar het land der fabeltjes verwijst, kom dan eens kijken in locale huizen in Azie en hoe zacht haar kan worden, ofwel olijf olie in zuidelijke landen in Europa.
Het zelfde geldt voor bepaalde kruiden zoals pegaga dat in Malaysia ook op de huid wordt gesmeerd voor betere gelaatshuid doorbloeding. Allemaal ook pittige dingen om ook van een andere kant te bekijken?
Desalniettemin ben ik het het merendeels wel eens met wat Perry Romanowski schrijft maar niet de generalisatie van dingen… een toon dat men alles weet zonder andere culturen en gewoontes te hebben bestudeerd die wel degelijk aantoonbaar sukses kunnen hebben in de prakijk met het gebruik van bepaalde simpele enatuurlijke middelen voor de schoonheid.
Wat dat betreft een kort verhaal…. Professor Dr. Liem (toen directeur van de KvW in Nederland) met wie ik bevriend raakte en een geweldig professioneel getrained chemicus” maar… als zijn vrouw weer zwanger was kwamen de kruiden uit Indonesie om te helpen met de bevalling want daar vertrouwde hij en familie dan toch meer op…
Sorry voor een lang verhaal maar men moet zich soms meer behoeden met generalisaties